Este año vamos a celebrar por todo lo alto el regreso de Carlos Ezkurra (socio de Axular) a Burlada. Diez años por los mejores hoteles de la geografía española. Actualmente en “La Moraleja”, en el municipio de Dueñas, provincia de Palencia. Nos hemos acercado a él para preguntarle sobre su ánimo y sobre sus planes de futuro. Como siempre, no nos ha defraudado.

Hamar urte laster beteko dira, halere, pozik eta hagitz zentratua aurkitu dugu Carlos Ezkurra. Hamar urte eraman zutenetik. Hamar urte hainbat eta hainbat espetxe ezberdinetan. Orain Palenciako Dueñas herrian dagoen “La Moraleja” izenekoan dago. Izenak baditu, bai, ironiarekin lotura ederrak. Bertan izan ginen.

Carlosen kanpoko itxurari so eginez honako hau ikusten dugu: kalpar hori luze-luzea, bizar beltza, bekain beltzak eta eguzkiak gozatutako aurpegi beltzarana. Gihartsu dago Carlos, ez dauka kilorik soberan, batzuk flakoxka dagoela esanen lukete, berak ezetz dio, hori dela bere benetako pisua. Barruko itxurari dagokionez, ezin hobeki dagoela esan behar, gauzak hagitz garbi ditu, beno, hori da guri iruditu zaiguna.

Urte honetan ikusiko dugu Burlatan, ez dakigu oraindik seguru noiz izanen den, agian abuztuan, ikusi egin behar! Dena den, gurekin izanen dugu laster eta horrek gure bihotzak pozez betetzen ditu, hagitz poz handiaz. Sekulako poza ematen digu guztioi, bai horixe! Gaur bertan besarkatu nahiko genuke. Elkarrizketa honetan bere kontuak eta bizipenak azaldu zizkigun.

10 urte espetxean laster beteko dituzu, zer balorazio eginen zenuke pasa den denbora luze honetaz?

Ni naizen pertsonaren aldetik ikusita, 10 urte zaharragoa naizela esan beharra dago. Nahiz eta neroni ere sinesgaitza iruditu. Hala ere, urte hauetatik guztietatik ateratakoa ona izan dela esanen nuke: osasun aldetik, nahiz fisikoa nahiz psikologikoa, indartsu ikusten dut neure burua; hartutako eskarmentuaren aldetik, hainbat egoeratan bizitakoa (dispertsioa, txapeoak, gose-grebak, espetxe-aldaketak ...) eta bertatik ikasitakoak neure burua hobeki ezagutzeko eta aldi berean, helduagotzeko ahalbidea; harreman pertsonalen aldetik, senideekin lotuago eta maiteago izatea ...

Euskal Herriari so eginez, balorazio ona eta txarra aldi berean. Alde txarra, gatazka politiko-armatua bere horretan dagoelakoz oraindik, eta Lizarra-Garazi aurrera ateratzeko ez ginelakoz gauza izan abertzaleok. Alde ona, aldiz, uste dudalakoz euskara eta euskal kulturaren aldeko herritarren gogoa gero eta zabalagoa dela (Nafarroan esaterako hortxe dugu “d” ereduko eskola zein ikastoletako matrikulazioa urtetik urtera gorago). Eta honekin batera herritar askoren lan eta borrokarako gogoa ez dela inolaz ere itzaltzen.

Badakit galdera hagitz zaila dela, baina ... hemendik atera ondoren zer?

Nire egitasmoak urte hauetan guztietan egindako ametsei lotuta dauzkat, eta amets horiek ahal dudan bezala bete ahal izatea: baserriko bizitzan aritzea nahiko nuke.

Nola ikusten dituzu gaurko gazteak?

Euskal Herriko gaztediak, gehien batek behintzat, poza ematen dit. Lehen esan bezala, haien eskubideen eta etorkizunaren alde lan eta borrokan aritzeko gauza direla erakusten ari dira asko. Nahiz eta egungo bizimodu kontsumistak eragiten duen menpekotasunaren atzaparretatik ihes egitea gero eta zailagoa gertatu. Hala ere, esaterako, hortxe ditugu armadari intsumisioa, euskal unibertsitatearen aldeko borroka eta beste hainbat.

Axular aldizkariak 5 urte bete ditu, gustatzen al zaizu gure aldizkaritxoa?

Euskaldunok gure euskara eta euskal kultura batere normalizatu gabe bizi izan gara, honek oraindik ekartzen digun kaltea oso larria da. AXULAR aldizkariak normalizazio horretarako beste leiho bat zabaldu eta bertatik ikusi ahal izateko laguntzen digu. Euskaldunok Burlatan gureak ere diren toki eta txokoak ere bete behar ditugula adierazteko eta jende artera eramateko bide bat da.

Zer da Burlatara heltzean eginen duzun lehendabiziko gauza?

Heldu arte ezin jakin! Hala ere, burura datorkidana da herriko erreka bazterretik ibilia egin eta zubi zaharraren gainetik patxada ederrean errekari begira egotea