..Carmen Ros Burlatako haur liburutegiko liburuzaina

Testua: Aritz Ibañez

“Haurra etengabe xaxatu behar dugu irakurtzen jarrai dezan”

Nos acercamos en este número a Carmen Ros, encargada de la biblioteca infantil de Burlada. Carmen es una apasionada de los libros, fomentar el hábito lector en los más txikis es el reto más importante que ha tenido y tiene Carmen en su andadura de más de 25 años en Burlata

Internet gero eta hedatuago dagoen garai honetan liburuek antzina zuten garrantzia galdu dute neurri batean. Gazteek eta ez hain gazteek bertze informazio iturrietara jotzen dute, liburuek hautsa pilatzen duten bitartean. Baina liburu batek eskaintzen diguna, nekez eskaintzen ahal digu bertze edozein euskarrik.
Carmen Ros Burlatako haur liburutegiko liburuzaina da azken 25 urtetan. Ospakizunez, liburuez eta irakurzaletasunaz mintzatu gara berarekin.

Burlatako haur liburutegiak 25 urte betetzen ditu aurten. Nola gogoratzen dituzu hastapen horiek?
Burlatako haur liburutegia 1977. urtean sortu zen, Rafael Gurrea alkate zelarik, udalaren erabakiz. Berak Catalunyako liburutegiak ezagutzen zituen eta hemen bat sortzea otu zitzaion kultura bilgune izan zedin. Kanpotik jende asko zetorren orduan eta integrazio gune izan zitekeelakoan martxan jarri zuten. Ni bibliotekonomian diplomatua nintzen eta arduraduna izateko deitu zidaten. Niretako amets bat betetzea zen. Oso gustuko bainuen, eta dut, lan hau.

Hasieran, orain Ermitaberri dagoen tokian kokaturik zegoen liburutegia. Han bi gela genituen. Lokal txikia baia txukuna zen. Alaia. Hasi ginelarik haurrak trumilka zetozen. Garaia ezberdina zen. Haurrek hamaika ordu ematen zituzten kalean, ez zituzten eskolaz kanpoko hainbertze aktibitate eta liburutegira etortzeko asti gehiago zuten. Askotan liburutegiko atea itxi beharrean izaten ginen eta kanpoan haur errenkada luzea sortzen zen, noiz sartuko zain. 2 irteten zirelarik, 2 sartzen ziren. Orduan ez zegoen mailegu zerbitzurik eta irakurtzera, lanak egitera edo datu bila etortzen ziren. Bukatu eta alde egiten zutelarik, gainontzekoak sartzen ziren.

 

 

 

 

Hasieran liburutegia haurrez beterik, beraz.
Bai, baina denboraren poderioz egoera aldatu egin zen. Mailegu zerbitzua jarri genuen eta liburuak etxera eramaten hasi ziren. Erosoagoa zen horrela eta liburutegia apur bat hustu zen. Orain ez dute hemen hainbertze denborarik pasatzen. Etorri eta fite alde egiten dute. Pizgarri berriak behar genituen eta horregatik aktibitateekin hasi ginen, liburuarekin uneoro kontaktuan egon zitezen. Haurrek ezaugarri berezi bat baitute. Berehala zaletzen dira edozein gauzarekin, baina zaletasun hori xaxatzen ez baduzu segituan aspertzen dira ere. Etengabe gogoratu behar zaie liburuak politak direla, istorioak, eta abar. Horri esker jarraitzen dute.
1995 urtean Ermitaberrin hobekuntza lanak egin zituzten eta kalean geratu ginen. Liburutegia itxi nahi izan zuten. Baina eskatuz eta eskatuz udaletxean pisu bat utzi ziguten eta 2 urtez egon ginen bertan. 1997an Ezkabazabal-eko egoitza honetara etorri ginen eta askoz hobe.

25 urte hauetan gizartea bera ere sobera aldatu da. Zuk zer eboluzio nabaritu duzu liburutegiari dagokionez?
Haurrak guti-goiti-beheiti lehen bezain usu etortzen dira. Baina orain askoz denbora gutxiago ematen dute hemen eta bertzelako gauzak egitera datoz. Informazio bila etortzen ohi dira eta etxera eramaten dute, ez dira hemen geratzen. Irakurlea ere aldatu egin da. Ezkabazabalera heldu ginelarik 0-6 urte tarteko haurrak ere hartzen hasi ginen. Lehen 6 urtetik gorakoak zetozen eta orain adin txikikoz beterik dago liburutegia. Iskanbila ederra sortzen da hemen. Ume horiendako bertzelako azpiegiturak beharko genituzke. Guraso askok haur txikiak euren gisara uzten dituzte eta irakurri ordez edozein gauza egiten dute. Guraso batzuk ez dira hortaz ohartzen. Hona etorri beharko liratekeen batzuk berriz, etortzeari utzi diote sortzen den iskanbila horregatik hain zuzen. Borroka txiki horretan dihardugu.

Hartara, irakurketa ohiturak ere aldatuko ziren.
Bai. Orain ikastetxeetan interes handia hartu dute irakurketarekin. Aukera handiagoak dituzte eta eskolako liburuak gainera aspaldikoak baino arinagoak dira. Eskolakoak irakurtzen dituzte, gero hona datoz. Irakurtzen jarraitzen dute.
Teknologia berriak ere asko erabiltzen dituzte. Haur asko egoten da ordenadorea noiz libratuko zain. Oraingoz bakarra dugu eta eskaera oso handia da. Antza, gutxi barru bertze bat bidaliko digute.

25 urte hauetan hau liburu- tegia asko hazi al da?
Asko bai. Baina aldi berean sobera gastatu da. Hau ez da kontserbazio liburutegia Liburutegi bizia da, kontsumorako sortua. Eta liburuak asko erabiltzen dira. Hainbat bilduma berritu ditugu irakurtzearen poderioz gastaturik baitze-uden. Komikiekin gauza bera gertatu zaigu. Morta- delo eta Asterix-en asko bota erretiratu behar izan ditugu erabat apurturik baitzeuden. Beraz eroske- tak egiterakoan liburu kopurua gora doa, baina aldi berean behera ere egiten du, gastatutako ale horiek erretiratu behar izaten ditugunean.

Oso hedaturik dagoen iritzia zera da, gero eta gutxiago irakurtzen dugula. Zuk kontatutakoaren arabera ez dirudi horrela denik.
Irakurri irakurtzen da, eta agian duela urte batzuk baino gehixeago ere bai. Agian gora beheraren bat izan da. Mailegu piloa egiten dugu hemen. Bertzalde, egia da ere ikus-entzunezko saila sortu dugula eta maileguetatik asko bideoak direla. Maiz bideo baten bila datoz baina libururen bat ikusi ezkero hura ere eramaten dute. Amu txikiak jarri behar zaizkio irakurleari.
Baina noski irakurtzen dutela. Interesatzen zaizkien gauzak izan behar dira. Adibidez Harry Potter. Harry Potter-en 4 liburu daude eta guk bakoitzetik 4 ale ditugu, beraz 16. Euskaraz eta gaztelaniaz. Eta guztiak eramaten dituzte. Ahalmena eta interesa badute. Baina gustuko dutena eskaini behar zaie.

Denboraren poderioz irakurzale- tasun hori galtzen al da?
Ezetz uste dut. Haur zirelarik irakurri eta gozatu dutenek, geroago institutu edo unibertsita- tean berriz irakurtzen hasten dira. Askatasun apur bat gehiago izaten hasten direlarik eta eskolaz kanpoko aktibitateekin alde batera uzten dute irakurketa baina normalean itzuli egiten dira. Garrantzi handia du gainera etxeko giroa. Etxean ikusten dutenaren adibidea hagitz garrantzitsua da. Gurasoak irakurtzen ikustea. Guraso anitz bertze liburutegira doaz, liburuak hartzen dituzte, hona datoz umeendako liburuak hartzen dituzte eta etxera zamaturik doaz. Hori zoragarria da. Honek irakurketara itzularaziko ditu etorkizunean. Irakurzaletasunaren hazia hor dago eta atera behar denean aterakoa da.

Zein garrantzi du irakurzaletasun horrek?
Arras handia. Liburuen bidez hartzen dute umeek munduaren inguruko informazioa. Mundurako leihoak dira. Egun, ikus-entzunezko bitartekoekin ere jasotzen ahal da informazio hori, baina irakurketa- rekin ezagutzen dituzte pertsonaiak, euren harremanak, jarrerak, agian inoiz biziko ez dituzten egoerak. Munduaren isla ikusten ahal dute liburuetan. Hori oso interesgarria da. Irakurketa berarendako bai eta ulermenarendako ere garrantzitsua da liburuekin harremanik izatea klasetik at ere. Irakurtzeko ohitura hartzen duen haurrak gozatzeaz gain hitz berriak ikasten ditu, ulermena garatzen du, eta abar. Hori hizkuntza klaseetan ere nabaritu egiten da. Hizkuntza klaseetan bai eta bertze guztietan ere.

Zein da euskararen egoera Burla- tako haur liburutegian?
Pilotariek dioten moduan, hor gaude. Betidanik interes ikaragarria izan dut euskararen gainean. Gurea bezalako hizkuntza bat ezin da galdu. Hartara ofizialak diren papera guztiak elebiz egiten ditugu, noski. Hori baitzen lehenago zegoen legea. Agian egunen batetan guztia gaztelaniaz jarri behar dugula esanez etorriko zaizkigu, auskalo. Egunero egiten ditugun aktibitateetan ezinezkoa egiten zaigu euskara erabiltzea, gaztelaniaz egiteko ere larri ibiltzen baikara.
Euskarazko eta gaztelaniazko liburuak dauzkagu, eskaintza bikoitza izan behar duelako. Batzuk zein bertzeak nahasturik dauzkagu diskriminaziorik ez baitugu nahi. Hala ere euskarazko eskaera urri xamarra da egun. Lehenago handiagoa zen. Ermitaberrin geun- denean euskarazko irakurle anitz eta hagitz onak genituen. Orain berriz etortzen hasi dira baina gutxika gutxika.

Zer eskaintzen du liburu batek bertze euskarriek eskaintzen ez dutena?
Liburuak idazlearen ikuspuntua ematen dizu, berak sortutako mundua. Baina gure imajinazioare- kin idazleak deskribatutako hori birsortzen dugu. Eleberri bera 2 pertsonendako arras ezberdina izaten ahal da. Modu batez edo bertzez imajinatzen ahal duzu nahiz eta liburu bera izan. Aitzitik pelikula edo koadro batek errea- litatea eginagoa ematen dizu, ez dizu zure errealitatea sortzeko parada handiegirik ematen. Film bateko irudiak bata bertzearen atzetik oso azkar pasatzen dira. Liburuan berriz deskripzioan geldi zaitezke, paisai hori buruan sortu, atzera itzuli, eta abar. Uste dut ez dela konparaketarik egiten ahal literatura eta bertze arteen artean.

Liburuaren egunarekin greba orokorra egin zenuten Nafarroako liburutegi guztiek. Zein da zuen egoera?
Nahiz eta askorako balio ez duten, greba egin genuen gehien bat herritarrak sentiberatzeko. Duela 2 urte nafar liburutegiendako plan orokor bat egin zuten zenbait lankidek. Oso plan interesgarria egin zuten. Hala ere administra- zioak artxibatu egin zuen eta desilusio handia izan zen. Aurrekontuak oso motzak direla, Nafarroako Liburutegi Orokorra egin behar dela eta enparauak. Duela 20 bat urte nafarroako liburutegiak estatu guztian jarraitzeko eredu ziren, Catalunya- koen ondotik. Hartara, bertzeek aitzina jarraitu dute eta gu geunden tokiak gaude oraindik. Liburutegiak kultura sortzeko gune izugarriak direnaz jabetu dira eta errekurtsoak mila bider handitu dituzte. Hemen ordea, gutxiagotu dituzte. Orain ranking-ean azkenak gara. Penagarria.

Irakurtzen jarraitu, beraz eta liburutegira hurbildu, zuen zain dauden liburu asko baitaude bertan!!