.Isidro Rikarte, Burlatako Euskara Teknikaria
Testua: Aritz Ibañez

En esta entrevista el técnico de euskara del Ayuntamiento de Burlata señala: "El porcentaje de euskaldunes en Burlada, poco a poco, va hacia arriba”

Isidro Rikarte, Burlatako Euskara Teknikaria: "Burlatako euskal-dunen portzentaia, mantso, baina gora doa"

Zenbat euskaldun da Burlatan? Zein da euskaldun? Gure artean nola harremanetan hasi? Galdera horiek guztiek erantzuna izanen dute hemendik aurrera Burlatako Udaleko Euskara Batzordeak egindako lanari esker. 2004. urtean bukatu dute Burlatako euskaldu- nen artxiboa. Gure arteko harremana eta komunikazioa bizkortzea da proiektuaren helburua. Euskararen bilakaeraren berri ere ematen digu.

Burlatako euskaldunen artxiboa egin duzue. Zertan datza?
Burlatako euskara ordenantzak euskaldunen artxibo bat eginen zela esaten du. Horren helburua da jakitea gure herrian zenbat euskaldun diren, zeintzuk diren. Zertarako? Haiekin hartueman zuzenagoa izateko eta kanpaina zehatzak egin ahal izateko. Burlatan baditugu horrelako hainbat: euskal produktuen katalogoa, administrazioan euskeraz,... Aurreko artxiboa zaharkitua zegoen eta ez zen oso fidagarria. Ordenantzak xedatzen duenaren arabera egin dugu berria eta euskaldunengana errazago iristeko aukera emanen digu.

 

Zer emaitza eman ditu ikerketa honek?
Burlatan 2.016 euskaldun dira. 18mila biztanleko herria izanik, euskaldunen portzentaia %11,32koa da. Hau ez da asko, edo behintzat, nahiko genukeena, baina gutxiengo nabarmena da. Hori konstatatzea garrantzitsua da. Populazio horrek euskarazko zerbitzuak behar ditu eta udalak haiekiko egiten dituen komunikazioak euskaraz izan behar dira.

Euskaldunak oso sakabanaturik daude Burlatan, beraz, artxiboaren helburua da haiek identifikatzea eta komunikatzeko bide zuzenagoak saiatzea. Sailkapen gehiago egin dugu, adinka, sexuka, baina momentu ez ditugu datu horiek.

Euskaldunen portzentai horrek zer nolako bilakaera izan du urtetan zehar?

Nafar Gobernuak egiten duen erroldaren arabera, duela 13 urte, 1991n, 1.064 eukaldun ziren Burlatan, populazioaren %7,23. 5 urte beranduago, 1996an, 1.235 ziren burlatar euskaldunak, %8,23. 2001. urtean, 1700 euskaldun, %10. Oso mantso, batzuek uste baino mantsoago, gora doa euskaldunen portzentaia. 1991tik 2004ra, 13 urtetan %4 igo da euskal-dunen portzentaia. Hori da bilakaera: txikia, mantsoa, xumea, baina gora! Azken urteetan inmigrazioa gero eta handiagoa da eta hala ere, euskararen gorako bidea ez da gelditu.

Horixe. Inmigrazioak populazioa puzten du eta momentuz ez da D ereduaren bezero. Hori gaindituz, gora doa euskaldunen kopurua, eta hori garrantzitsua da. Euskaldunekin harremana indartu nahi duzue, baina euskaldun ez direnak ere kontuan hartu beharko dira.
Euskara batzordearen jardueran, zati bat da euskaldunei begira, haiek baitira euskara dutenak, erabiltzen dutenak eta mugitu behar dutenak, eta beste zati bat da euskaldun ez direnak euskal girora hurbiltzen saiatzea. Nafarroan gorabehera sozial eta politiko asko dira eta horretan ere lan egin behar dugu. Jendea sentsibilizatu behar dugu, eta posible balitz, euskaldundu.

Haurrak giltza dira. Hiek izanen dira etorkizuneko euskaldunak. Badakizue zenbat haur euskaldun den Burlatan?
Hizkuntza gutxitu betak 3 bide ditu normalizazioruntz: Hedapen geografikoa, hedapen funtzio- nala eta hedapen demografikoa. Azken hedapen hau euskarak eskolaren bidez egiten du. Eta urtero euskaraz 3 urteko haurren %35-40 matrikulatzen da. Ez doa gora nabarmenki, baina behera ere ez. Bizi garen egoeran portzentaia mantetzea garrantzitsua da. Horrek pisua izanen du etorkizuneko gizartean. Haurrak helduko dira eta pisua hartuko dute gizartean, gizartean, administrazioan...

Hedapen funtzionala aipatu duzu. Euskaraz egiteko esparru nahikoa eskaitzen du Burlatak?
Diglosia egoera batean hizkuntza nagusiak ia funtzio guztia ditu, eta horiek lehentasunezkoak dira, goiz mailakoak, prestigiodunak: hezkuntza, kultura, lan harremanak, komertzioa,... hizkuntza txikiak gizarte mailan eragin txikia duten funtzioak dauzka: familia, lagunartekoa,... Hizkuntza txikiak goi mailako funtzioak ere bete ahal izatea garrantzitsua da. Euskaldunak administrazioaren aurrean inertz
ia bat izan du beti, gaztelera erabiltzearena.

Alde batetik euskera bera administrazio hizkuntza izan ez delako. Hala ere, eskabideak erregistroan hartzen ditugularik, gero eta gehiago heltzen dira euskaraz. Behin ikeketatxo bat egin genuen udaletxeko telefonoa hartzen duten langileekin. Gazteleraz eta euskaraz erantzun, eta deitzaileen %16k jarraitu zuen elkarrizketa euskaraz. Horrek esan nahi du, administrazioko langileak euskara menperatzen badu eta bezeroak hori badaki, euskaraz egiten da. Horretarako da udaletxean ere euskaraz kanpaina.

Jendeak euskaraz jakin bai, baina euskara erabiltzen duela uste duzu?
Bilakaerak ez dira berdintsuak. Hori larria da. Euskalduntzea, normalean, eskolan gert
atzen da. Eskola nahikoa da pertsona bat euskalduntzeko? Edo hizkuntza eremu formalean gureganatzeko? Hizkuntzak maila asko ditu, erregistro asko. Iruñeko eta Leitzako haurren ahalmen kognitiboa bertsua da. Hori da eskolari dagokiona. Baina leitzan euskaraz egiten dute eskolatik kanpo ere. Hori gaitasun komunikatiboa da: sentipenak, amorrua, gorrotoa, maitasuna, afektua adierazi behar denean arazoak ditugu, eskolak ez baitu horren aurrean irtenbiderik ematen. Ikastetxetik kanpo haurrak gaitasun komunikatibo hori behar du, eta eskolak ez du ematen. Gaitasunik ez badugu ez dugu erabiltzen, eta erabiltzen ez badugu ez dugu gaitasunik hartzen. Hortik ateratzea zaila da.
Horretarako Burlatan, Atarrabian eta Huarten, Karrikaluze elkartearen ekimenez eta gure laguntzaz, Kuadrilategi izeneko programa. Gazteengan, hizkun-tzarekiko fideltasuna talde naturalean eraikitzen da, hau da, kuadrilan. Larunbatetan 4 orduz, gazteendako ekintzak antolatzen ditugu, euskara landu dezaten. Kuadrilaka eman behar dute izena. Lehenengo urtean 20 gaztek parte hartu zuten. Iaz 40k, eta datorren urtean 60 gazteren parte hartzea espero dugu. Gazteen euskararenganako fideltasuna oso garrantzitsua da.

Artxiboaren inguruan zer balorazio egiten ahal dugu?
Artxiboak bitarteko bat eskaintzen digu euskaldunekin estuago lan egiteko, gure kanpainak zuzenago eta zehatzago bideratzeko. Eta euskararen bilakaeraren berri ere ematen digu. Hori garran-tzitsua da.