Su apodo es Belatz, es dibujante de cómics y desde el 2003 está trabajando con nosotros en la revista AXULAR. Se está haciendo famosillo y por eso, antes de que sea tarde, le hemos querido entrevistar. Ha expuesto en el Centro de Arte de Huarte y ha hecho ilustraciones para un método de inglés que recoge una película de Tim Burton

Mikel Aingeru Santos Martínez (Iruñea 1974) jauna dugu Belatz. Burlatan bizi izan da 2005. urterarte, orain Iruñean bizi da, Axular aldizkarian bost urte daramatza. Gero eta famatuagoa denez, gure aldizkarian elkarrizketa egitea pentsatu dugu. Zertarako joan kanpora etxean bertan baldin badugu notizia, bai horixe!

Zergatik Belatz izena?
Jaime Belatz de Medrano Nafarroako Erresumako oso zaldun ospetsu bat izan zen eta nik, Tmeo aldizkarian nire marrazkiak sinatzeko ezizen baten bila nenbilenez, oroitu nintzen izen hartaz eta gustatu izan zitzaidan.

Noiztik egiten dituzu marrazkiak eta zergatik?
Betidanik gustatu izan zait marraz- tea, baina 2001. urtean izan zen, ekonomiari buruzko egunkarian lan egiten zuen nire lagun batek binetak egitera animatu ninduenean eta pixkanaka-pixkanaka lana gero eta serioago hartzen hasi nintzen.

Egin duzun lanik pollitena?
Bada, nik uste dut, nire lanik politena duela gutxi Uharteko Arte Garaikide- ko zentroan erakutsita egon den komikia dela eta aldizkariko ale honetan ikus daitekeena. Normale- an, bost orrialdeko komiki bat egite- ko, gehienez bi aste behar ditut, edo lan hori da egin behar duzun guztia aste batean arazorik gabe amaitzen duzu. Baina komiki hau oso berezia zenez, bi hilabetez lanean aritu nintzen.

Lanak noizko eman behar dira, atzorako?
Badirudi topiko bat dela, baina honela da. Argitaratzaileek beti azkeneko ordura arte itxaroten dute enkarguak eskatzeko. Ez dakit zergatik den honela, baina gehienek kristoren prisarekin deitzen dizute.

Non aritzen zara lanean?
Orain, noizbehinka deitzen didaten editoriala batzuez aparte, egiten ditut lanak ADN Navarra, ADN Bilbao, Ibaialde aldizkarian, Nueva Gestión Empresarial de Navarra eta Axular aldizkarian.

Datu batzuk
Euskara noiz eta non ikasi zenuen?
Burlatako AEK-n duela zortzi urte edo.
Gustuko kolorea?
Beltza
Gustuko lekua oporrak pasatzeko?
A Coruña, Galiza.
Gustuko janaria ...
Itsaskia
Gustuko musika ...
Swing eta rock and rolla
Gorroto dut ...
Errespetu eza
Maite dut ...
Familia eta orain bereziki nire alaba

kk

Ongi ordaindua al dago marrazkilaria?
Askotan bakoitzak ordaintzen dizu ahal duena, eta batzuetan justu iruditzen zaizu baina gutxitan gehiegi. Zenbat eta handiagoa izan argitaletxea, orduan eta hobe ordaindua lana.

Ezagutzen al dituzu euskal marrazkilariak? Ea ematen dizkidazun 5 izen...
Bost bakarrik? Landa, Urmeneta anaiak, Oroz, Aos, Polo, Mattin, Olariaga, Zulet, Zaldieroa, Martintxo Altzueta, Paniagua, Laida Muruzabal, June Crespo, Flores, Mauro, Orue ...

Mikel Urmeneta marrazkilaria al da? Zergatik lortu du halako arrakasta?
Izugarrizko marrazkilaria da, animalekoa, baina jendeak uste du gauza sinpleak edonork egin ditzakeela eta horrek, faltsua izateaz gain, ez dizu egiten duzuna polita izan dadin bermatzen. Bere marrazkiak, nahiz eta oso sinpleak izan, oso politak eta erakargarriak dira. Nik uste dut arrakasta hori lortu zuela leku eta denbora aproposenetan egoten jakin zuelako.

Tim Burtonen peli-kula bati buruzko liburu bati marraz- kiak paratu dizkiozu. Nola lortu zenuen lana? Zaila al da atzerritarrentzat marraztea? Aldatzen al da marrazteko era?
Nirekin kontaktuan jarri zen, Ingalaterrako editorial bat, mundu osotik ilustratzaileak bilatzen dituen Madrilgo enpresa baten bidez, eta hauek aurkitu ninduten nire web orriari esker. Nik egiten nituen marrazkiak eta Madrilera bidaltzen nituen. Haiek, Madriletik, Pariseko Disneyren arduradunei (Burtonekin batera copyright-a dutelakoz)eta hauek Ingalaterrakoei. Londreseko editorialak Tim Burtoni bidali zion dena bere gain-begirada lortzeko. Askotan arazo txiki batzuk izan ditugu marraztu behar nituen gauzekin. Adibidez, arraro egiten zitzaien jendea ia beti beltzaranak nik marraztea, Ingalaterran eta estatu batuetan biztanle asko ile-gorri eta ile-horiak direlako.

Marrazkilariak bakarrik egiten du lan edo baditu laguntzaileak? Gidoigileak, koloratzaileak...?
Egoera, denbora eta lanaren arabera bai. Nik batzuetan, gehienetan denboraren arazoak direla-eta, koloratzaile bati eskatzen diot laguntza eta noski, diruaren zatia eramaten du.
Komiki-argitaletxe handietan horrela egiten da lan. Badago, alde batetik, gidoiaz arduratzen dena. Gero marrazkilariak lapitzaren lana egiten du, eta entintatzailerari orria pasatzen dio. Honek, koloratzaileari eta azkenik, errotulatzaileak elkarrizketak ipintzen dizkio.

Zergatik gorrotatzen du ikasleak marrazketa klasea? Hain txarrak al gara marrazketak egiterakoan?
Hasieran dibertigarria da, baina haurra, urteak pasatzen diren heinean, marrazki- gintzan ona den ala ez konturatzen da eta gehiago gustatzen zaizkion gauzetan interesatzen hasten da. Honez gain, marrazketa teknikoak errua handia badau-ka kontu honetan.

Kontaiguzu nola burutu zenuen aldizkaria- ren erdiko orrialdeetan dagoen bost orrialdetako lana?
Beste marrazkilariekin izan nituen bilera guztietan, "bilaketa" gaia ateratzen zen beti, eta erabaki genuen bakoitzak zer edo zer egin behar zuela gai horrekin. Niri bururatu zitzaidan istorio bat eta bozetoekin lanean jarri nintzen. Gero betiko lana izan zen, baina pixka bat zorrotzago: Lapitz urdina, tinta, eskaneatu, kolore frogak, kolorea eta testuak.

Zein dira orain buruan dituzun erronka edo proiektuak?
Bada, gustatuko litzaidake neure komikia argitaratzea, hau da, editorialetara, egitea pentsatuta daukadan komiki bat eramatea haiek argitara dezaten, haiek niregana beti pentsatuta daukatena nik marratu dezadan jo beharrean.