.Burlata Futbol Eskolak 2008ko EKILORE SARIA jaso du

Burlata Futbol Eskola ha recibido este año el premio EKILORE que entrega nuestra sociedad a todas aquellas personas y organismos que se han destacado en la promoción del euskara y la cultura euskaldún. Hemos querido conocer cuál es la filosofia de este grupo de padres y madres que mueve a más de 135 chicos y chicas con la única filosofia de practicar deporte utilizando la lengua vasca

EKILORE SARIA jaso dute aurten. Guraso mordoa da Ermitaberri eta Askatasuna ikastetxeetako ikasleekin horrelako talde indartsua sortu duena. Dagoeneko 4 urte bete dituzte eta 135 gaztetxo baino gehiagorekin ari dira jo eta ke lanean. Euskara eta kirola uztartuz, futbola eta gure hizkuntza zaharra nahasten, koktelera berri bezain eraginkorra eginez. Haiengana hurbildu gara, honatx Xabi Zelaiak eman ditugun erantzunak.

EKILORE SARIA jasoko duzue aurten zergatik uste duzue izendatu zaituztela?
Argi da gure lana euskararen alde dela, Burlatan beste askotan bezala. Agian ikusgarriagoa da gurea, batez ere larunbatetan giro ederra sortzen delako eta hainbeste ume laranjaz jantzita eta euskal musika Ermitaberriko patiotik ikusi eta entzun...
Gure lanaren emaitza jarraiki ikusten da eta gero eta herriko jende gehiago inplikatzen da, bere seme alabak futbolean gurekin hasten direlako.

Zein da, zehazki, BURLATA FUTBOL ESKOLAk egiten duen lana?
BURLATA FUTBOL ESKOLA hori da "eskola" eta ez "escuela" beraz euskaraz irakasteko. Gure lehenengo helburua euskara da, eta gero futbola.
Burlatan hutsune ikaragarria dago, kirola euskaraz aritzeko aukerarik ez dago, salbuespenak badaude, horregatik guraso talde bat elkartu ginen eta eskola hau muntatu genuen.

Euskara ikasgeletatik kanpo ere atera nahi duzue. Lortzen al duzue? Nola egiten duzue?
Gure lana ez dago eskolan, ez dugu atera behar euskara ikasgeletatik, gure lana futbito zelaian dago umeekin euskaraz hitz egiten eta futbitoan jolasten. Umeek, euskara eskolako kontu bat besterik ez dela baztertu behar dute eta gurekin beste arlo desberdinean erabiltzen dute, normaltasun hori lortu nahi dugu.

Gurasoak nola inplikatzen dituzue?
Gurasoak gure puzzlearen puskarik garrantzitsue- nak dira. Gu ez gara profesionalak eta lan asko dago 11 talde eta 135 ume antolatzeko, entrenatzaileak prestatzeko, ekipamendua lortzeko eta abar. Guraso guztiek parte hartzen dute. Talde bakoitzak bere delegatua du, larunbatetan partiduak jolastu ahal izateko patioa prestatzen dute, goizean zehar txistorrada prestatzen dute dirua lortzeko, eta denboraldi bukaeran denek bere denbora eta lana utzi dituzte. Gurasoek parte hartzen ez duten egunean, gure proiektua desagertu eginen da.

Irakasleek zertan laguntzen ahal dute?
Gure taldeak Ermitaberri eskolarekin ez du zer ikusirik, Burlata Futbol Eskola independentea da, gure aktibitatea Ermitaberrin eta Askatasuna institutuan egiten da baina logikoa da; ume euskaldun gehienak ikastetxe hauetan daudelako. Irakasleek aukera eskaini ahal diete umeei eta gurasoei, euskaraz eskolaz kanpo jarraitzeko eta ez askoz gehiago. Garrantzitsuenak gurasoak dira.

Zuen adibideak ba al du jarraitzailerik Iruñerrian?
Egia esan ez dugu gure filosofia duen talderik ezagutzen, zaila da lehiaketan parte hartzea eta zure oinarriak ez galtzea. Urte hauetan gauza asko ikusi dugu eta euskaraz funtzionatzea oso zaila da, guretzat ere, baina hau da erronka. Beste alde batetik, gure taldeetan ez dugu eskatzen trebezia edo maila futbolean, edonork jolasten ahal du, euskara jakitea besterik ez da eskatzen eta horrekin denek parte hartzen dute, ez da inor baztertzen maila ez duelako eta hau ez da ia inon ere ikusten.

Arazoak izan dituzue Burlatako Kirol Patronatu-arekin. Nola daude egun?
Ia 2 urte daramagu Patronatuan sartzea eskatzen, gaur egun Burlatako udalarentzat ez gara existitzen kirol talde bezala eta hori guretzat hagitz mingarria da. Burlatarrak gara eta eskubideak ere berberak beharko lukete izan, baina Udala euskara kirol arloan normalizatzeko oso gutxi egiten ari da. Bakarrik zer eskaintza dagoen ikusi behar da egiaztatzeko, eta gure eskaintza ez aprobetxatzea erabat ulertezina da.

Etorkizunera begira zein dira zuen erronkak?
Gure erronka nagusia gure proiektuaren inguruan ahalik eta lagun gehienak biltzea da, Burlatako Udalak ere berea bezala onar dezan eta euskaraz kirola edo futbola aritzeko aukera berberak izatea.

Entzunen al ditugu inoiz haurrak euskaraz beren artean?
Hori zuek erantzun beharko duzue. Nik uste dut, eta gure taldeetan horrela ikusten da, umeek euskara normaltasunez erabiltzen dutela txikitatik egiten baldin badute aktibitatea, 14-15 urteko taldeetan askoz zailagoa da euskaraz entzutea koskorrak hasi zirelako eta ohitura falta dutelako, baina gerta dadin ahaleginak egiten jarraituko dugu.

CARRASCO SANGALO

OIHAN BENGOETXEA PERCAZ