.Marta Mendia kirolaria

Kirolaren mundua zaila dela badakigu. Ordu asko behar dira entrenatzeko eta goia joko duzula inork ezin du bermatu. Neke asko pairatu behar dira lortutako maila mantentzeko eta kasu askotan ikasketa edo kirolaren artean erabaki besterik ezin duzu egin.

Hau ez da Marta Mendia Valenciaren istorioa (Iruñea, 1975). Burlatan bizi izan da urte askotan eta hemen bertan ikasi zuen bere haurtzaroan. Herrian ere hasi zen bere kirolarekiko zaletasuna. Orain dagoen lekura heltzeko egin dituen pausuak kontatu dizkigu.

Noiz eta zergatik hasi zinen atletismoa egiten?
9 urte nituela hasi nintzen mundu honetan. Amor de Dios ikastetxean ikasten nuen eta eskola horretako Gorputz-Hezkuntzako irakasleak, atletismo egiteko balio nuela pentsatuz, Burlatako pistetara entrenatzera joateko iradoki zidan. Leku horretan Felix Navarrorekin hasi nintzen entrenatzen, Burlatako Udal Patronatuak antolatzen zituen Kirol Eskoletan. Talde horretan bi urtez aritu nintzen eta hortik Jesuitinasen klubera joan nintzen. Eskola horretan lagun taldea egin genuen eta 15 urteak arte parte hartu nuen. Leku horretan ere nire gaurko entrenatzailea ezagutu nuen- Raœl Gonzalez. Lagun talde horretan gorako jauzian espezializatzen hasi nintzen.

Zergatik aukeratu zenuen gorako jauzia eta ez beste gauza, hesi-lasterketa, adibidez?
Atletismo egiten hasten zarenean berezitasuna guztietan aritzen zara eta gero aukeratzen da. Txikitan denetarik egin nuen: krosak, ibilketa-probak eta jaurtiketa. Jesuitinas eskolan hasi nintzen gorako jauzian.

Goi-mailako kirola eta ikasketak batera egin daitezke?
Nire kasuan lortu dut. Jesuitinas eskolan BBB eta UBI bukatu ondoren Bilbora Arte Ederrak ikastera joan nintzen. 5 urte horiek gogorrenak izan ziren, oso zaila zelako bi gauzak aldi berean egitea. Unibertsitateko ordutegiak ez ziren oso onak entrenatzeko eta askotan, kanpusen gertu zegoen pista batean entrenatzen nintzen ni bakarrik eguerdiko orduetan. Nire entrenatzaileak astebe- teko planning-a ematen zidan. Astean zehar Bilbon entrenatzen nuen eta asteburuetan hemen talde-arekin. Asteburuero bueltatzen nintzen kirola egiteko. Bolada horretan ez nintzen guztiz ondo egon, eta nire ustez, unibertsitatea eta ikasketak ere ez nituen behar den bezala aprobetxatu.
Bilbon ikasketak bukatuak Iruñera itzuli nintzen. Hasieran bi urtez lan egin nuen Diseinu Ikastetxe batean irakasle, baina kirola eta arrunteko lana aldi berean egitea oso konplikatua da. Beraz bakarrik atletismoa bakarrik egin behar nuela erabaki nuen. Eskultura inguruko modulua Arte Eskolan ikasi nuen eta azken urte honetan Irudian berezitasuna egin dut. Hori da Karrekan egin nuen espezialitatea baina Teknologia Berriak oso azkar doaz eta eguneratu egin behar da.

Txikitatik ikasketak eta kirola egin duzu. Baina zure bizitzako momentu batean bakarrik kiroletan aritzea erabaki zenuen, nola erabaki zenuen atleta profesionala izango zinela?
Beno, atletismoa berez ez da profesionala. Ia-ia jasotzen ditugun laguntza guztiak bekak dira. Batzuetan ere klubek zertxobait banatzen digute. Salbuespenak salbuespen, guk normalean ez dugu soldatarik jasotzen.
Atletismoa berez ez da profesionala, amateur baizik. Ez dakit zein den zergatia. Oso onak direnak diru asko kobratzen dutela suposatzen dut, baina horretarako oso oso ospetsua izan behar.
Gaztea nintzenetik, nazioarteko lehiaketara joateko aukeratu naute, bai junior mailan, baita senior mailan ere.
Hemen Nafarroan ematen dituzten diru-laguntzei esker bizi ahal gara. Miguel Indurain Fundazioak, Federazioak eta ADOk ematen dituzte bekak. (ADO kirolari olinpiarrei zuzendutako programa da eta emaitzei arabera dirua banatzen du).

Beste kirol batzuk gehiago ezagutzen ditugu. Adibidez, futbolean dena antolatzen da Ligaren inguruan. Nola antolatzen da urtea atletismoan? Nolakoak dira entrenamenduak?
Urtea bi sasoitan egiten da: pista estalia eta aire zabalekoa. Lehenengoa negua da eta bigarrena oraintxe bukatu da. Bakoitza prestatzeko denboral- di ezberdinak badira. Hasieran prestakuntza-aldia. Horretan erresistentzia eta gorputz-gimnastika lantzen dira, honekin gorputza kiroletara moldatzen da. Hau egin ondoren entrenamenduetan indar-ariketak, jauziak eta pisuak egiten dira. Abiadura ere lantzen dugu eta bukatzeko teknika. Lehiaketa berehala bada, ariketa gutxi egiten da, bikaintasunaren bila eta txapelketa ez bada laster, orduan ariketa ugari egiten dira. lehiaketa denboraldian atsedena egiten da. Janaria ez dut bereziki zaintzen, bakarrik lehiaketa laster denean.

Zure kurrikuluma begiratzen leku askotan ibili zarela ikusten dugu. Horretaz gain bi Olinpiade- tan aritu zinen. Nolakoa izan zen esperientzia hori?
Izugarrizkoa. Sydneyn eta Atenasen egon nintzen. Giroa Australian hobeto ikusi genuen, bi aste lehenago iritsi ginen eta. Atletismoaren probak beti Olinpiadetako bigarren astean izaten dira. Atenasera oso justu iritsi ginen eta hiri olinpiarreko giroaz gozatzeko denbora gutxiago izan genuen. Izan ditudan bi esperientzia horiek gustatu zaizkit. Lehenengoan kirolarien arteko harremanaz eta giroaz gehiago gozatu genuen eta bigarrenean nire emaitza hobea izan zen. Finalera pasatzen lortu nuen eta hori oso garrantzitsutzat hartu nuen. Bi moduetan ondo pasatzen da.

Geroari begira, zer pentsatu duzu?
Momentu honetan oporretan nago. Datorren hilabetean hasiko naiz entrenatzen eta 2008. urtea prestatzen. Pista estalian Valentzian txapelketa dugu neguan eta udan, Olinpiadak. Lehiaketa horretara joateko emaitza onak egin behar ditut urte honetan zehar.